شش لایه گردش کار که هر شرکت حسابداری قبل از استفاده کامل از عوامل هوش مصنوعی برای خدمات حسابداری به آنها نیاز دارد
شش لایه گردش کار اساسی که شرکتهای حسابداری باید قبل از استقرار کامل عوامل هوش مصنوعی برای مصالحه، دستهبندی، بستن حساب و خدمات مشتری ایجاد کنند.
شرکتهای حسابداری که قبل از ایجاد لایههای گردش کار زیربنایی، سعی میکنند عوامل هوش مصنوعی را مستقر کنند، معمولاً به یک شکل شکست میخورند. عوامل بهصورت جداگانه کار میکنند. استثناها انباشته میشوند. مسیر حسابرسی ناقص است. مشتریان سؤالاتی میپرسند که هیچکس نمیتواند بهطور واضح به آنها پاسخ دهد. ظرف شش ماه، شرکت یا عوامل را حذف میکند یا میپذیرد که استقرار آنچه وعده داده شده بود را محقق نکرده است. شرکتهایی که موفق میشوند، ابتدا کار متفاوتی انجام میدهند. آنها لایههای گردش کاری را ایجاد میکنند که استقرار عامل را ایمن میسازد و آنها را به ترتیبی خاص ایجاد میکنند.
این مقاله شش لایهای را بررسی میکند که هر شرکت حسابداری قبل از اینکه عوامل هوش مصنوعی بتوانند بهطور کامل در بستن حساب، مصالحه، دستهبندی و ارتباط با مشتری عمل کنند، باید آنها را در اختیار داشته باشد. لایهها باید به ترتیب صحیح وجود داشته باشند، زیرا هر یک به لایههای زیرین خود وابسته است.
چرا رویکرد لایهای اختیاری نیست
کار حسابداری دارای وابستگیهای ساختاری است که نادیده گرفتن آنها آسان است تا زمانی که مشکلی پیش بیاید. تصمیم دستهبندی به یک نمودار حسابهای تمیز بستگی دارد. مصالحه به یک نمای عادیشده از دادههای بانکی و دفتر کل بستگی دارد. بستن حساب به یک خط مشی تعهدی ثابت بستگی دارد. ارتباط با مشتری به دادههای زیربنایی دقیق بستگی دارد. مسیر حسابرسی به ثبت مداوم اقدامات هر لایه بستگی دارد.
نحوه استفاده از عوامل هوش مصنوعی برای خدمات حسابداری با احترام به این وابستگیها آغاز میشود. شرکتهایی که سعی میکنند از لایههای بنیادی چشمپوشی کرده و عوامل را در سطح گردش کار مستقر کنند، عواملی تولید میکنند که گاهی اوقات کار میکنند، بهطور غیرقابل پیشبینی شکست میخورند و در صورت شکست نمیتوان آنها را رفع اشکال کرد. شرکتهایی که ابتدا لایهها را ایجاد میکنند، عواملی را مستقر میکنند که بهطور مداوم کار میکنند و میتوانند با گذشت زمان بهبود یابند.
شش لایه خودسرانه نیستند. هر یک مشکل ساختاری خاصی را حل میکند که اگر حلنشده باقی بماند، آنچه عوامل بالاتر از آن میتوانند انجام دهند را محدود خواهد کرد. چشمپوشی از یک لایه باعث صرفهجویی در زمان نمیشود. این کار را به یک جلسه رفع اشکال در آینده میاندازد که هزینه بیشتری نسبت به ایجاد لایه خواهد داشت.
ترتیب اهمیت دارد، زیرا هر لایه از لایههای زیرین خود میخواند و در آنها مینویسد. یک لایه گردش کار که از یک لایه دادهای که ساخته نشده است میخواند، بداهه عمل میکند و این بداههپردازی به بدهی فنی تبدیل خواهد شد. یک لایه ارتباطی که از یک لایه حسابرسی ساخته نشده میخواند، به مشتریان پاسخهایی میدهد که شرکت نمیتواند آنها را پشتیبانی کند.
انضباط این است که هر لایه را بسازید تا واقعاً آماده شود، سپس به لایه بعدی بروید. شرکتهایی که سعی میکنند هر شش لایه را بهموازات هم بسازند، معمولاً هیچکدام را به پایان نمیرسانند.
لایه اول: لایه دادههای نرمالشده که از هر پلتفرم حسابداری به یک طرح واحد دادهها را میکشد
لایه اول، لایه داده است. قبل از اینکه هر عاملی بتواند بهطور قابل اعتماد کاری انجام دهد، شرکت به یک نمای نرمالشده از دفتر کل، فیدهای بانکی و اسناد پشتیبان هر مشتری در یک طرح یکپارچه نیاز دارد. بدون این لایه، هر عامل باید از جزئیات هر پلتفرم حسابداری آگاه باشد و کد عامل به گرهای از استثنائات مختص پلتفرم تبدیل میشود.
لایه نرمالسازی دادهها را از QuickBooks Online، Xero، NetSuite و هر پلتفرم منبع دیگری از طریق API پلتفرم یا یک اتصالدهنده شخص ثالث میگیرد. دادهها به یک طرح یکپارچه که شرکت آن را کنترل میکند، تبدیل میشوند. یک تراکنش در QBO به یک رکورد تراکنش با همان فیلدهای یک تراکنش در Xero تبدیل میشود. عوامل بالای این لایه هرگز نیازی به دانستن اینکه دادهها از کدام پلتفرم آمدهاند، ندارند.
تناوب بهروزرسانی یک تصمیم طراحی است. نرمالسازی بلادرنگ از طریق وبهوکها دادهها را در عرض چند ثانیه به عوامل میدهد. نرمالسازی دستهای روزانه ارزانتر است، اما تأخیری ایجاد میکند که آنچه عوامل میتوانند انجام دهند را محدود میکند. اکثر شرکتهایی که زیرساخت عامل جدی اداره میکنند، نرخ بهروزرسانی پانزده تا سی دقیقه را بهعنوان تعادل بین هزینه و تازگی انتخاب میکنند.
بررسی کیفیت دادهها باید در این لایه قرار گیرد. هر رکورد برای کامل بودن، سازگاری داخلی و مطابقت با مجموعهای پلتفرم منبع اعتبار سنجی میشود. یک لایه نرمالسازی که دادههای بد را عبور میدهد، هر عامل بالای خود را مسموم میکند. شرکتهایی که این لایه را به خوبی میسازند، در هر بهروزرسانی بررسیهای یکپارچگی را انجام میدهند و در صورت عدم تطابق چیزی، هشدار میدهند.
طراحی طرح باید الحاقات مختص پلتفرم را بدون از دست دادن آنها در خود جای دهد. طرح اصلی یکنواخت است. یک فیلد الحاقی ساختاریافته دادههای مختص پلتفرم را نگهداری میکند که برخی از عوامل برای کارهای خاص به آن نیاز دارند. اکثر عوامل فقط طرح اصلی را میخوانند. تعداد کمی در صورت نیاز الحاقات را میخوانند.
لایه دوم: لایه پیکربندی به ازای هر مشتری که تمام قوانین خاص مشتری را به تصویر میکشد
لایه دوم، لایه پیکربندی است. هر مشتری یک نمودار حسابهای منحصربهفرد، یک ساختار کلاس و مکان منحصربهفرد، مجموعهای منحصربهفرد از تعهدات تکراری، یک تقویم بستن حساب منحصربهفرد و مجموعهای منحصربهفرد از قوانین تأیید دارد. لایه پیکربندی همه این موارد را در یک فرم ساختاریافته که عوامل میتوانند آن را بخوانند، ثبت میکند.
این لایه یک پایگاه داده از یادداشتهای آزاد نیست. این یک رکورد ساختاریافته برای هر مشتری است که قوانینی را تعریف میکند که عوامل باید به آنها احترام بگذارند. قوانین دستهبندی نسخهبندی شدهاند. برنامه تعهدات صریح است. تقویم بستن حساب بر اساس یک تناوب تعریفشده است. آستانههای تأیید عددی هستند. هر چیزی که یک عامل باید در مورد یک مشتری خاص بداند در یک مکان قرار دارد و قابل پرسوجو است.
لایه پیکربندی چیزی است که به همان کد عامل اجازه میدهد تا بهدرستی برای هر مشتری کار کند. عامل پیکربندی مشتری را میخواند، قوانین را اعمال میکند و خروجی صحیح را برای آن مشتری تولید میکند. بدون این لایه، عوامل یا منطق خاص مشتری را بهصورت سختافزاری کدگذاری میکنند یا بداهه عمل میکنند، و هر دو مسیر منجر به نتایج ناسازگار میشوند.
حاکمیت در مورد این لایه چیزی است که آن را مفید نگه میدارد. هر پیکربندی مشتری دارای یک صاحب در داخل شرکت، یک تناوب بررسی مستند و یک فرآیند برای بهروزرسانی قوانین در هنگام تغییر وضعیت مشتری است. پیکربندیهایی که با واقعیت سازگار نیستند، به جای دارایی، به یک مسئولیت تبدیل میشوند.
لایه پیکربندی همچنین دانش سازمانی را ثبت میکند که در غیر این صورت در ذهن یک حسابدار ارشد قرار میگیرد. هنگامی که آن حسابدار شرکت را ترک میکند، دانش با شرکت میماند. هنگامی که یک حسابدار جدید مسئولیت مشتری را بر عهده میگیرد، آنها پیکربندی را میخوانند و بلافاصله قوانین را درک میکنند.
لایه سه: لایه مدیریت استثنائات که تصمیماتی را که عامل نمیتواند بگیرد، به انسانهای مربوطه هدایت میکند
لایه سوم، لایه مدیریت استثنائات است. هر عامل مواردی دارد که نمیتواند آنها را مدیریت کند، و لایه استثنائات چیزی است که این موارد را با تمام جزئیات به انسانها هدایت میکند. بدون این لایه، استثنائات یا توسط عوامل بیش از حد مطمئن سرکوب میشوند یا در یک صف نامرتب که هیچکس به آن رسیدگی نمیکند، ریخته میشوند.
الگوی کارآمد یک استثنای ساختاریافته برای هر مشتری است، که بر اساس نوع تصمیم مورد نیاز مرتب شده و با زمینه کامل همراه است. یک استثنای دستهبندی شامل جزئیات تراکنش، نمودار حسابهای مشتری، امتیاز اطمینان عامل و دلیل استفاده شده توسط عامل است. یک استثنای تطبیق شامل تراکنش بانکی نامرتبط، ورودیهای دفتر کل کاندید و دلیل عدم تطابق آستانه است.
منطق مسیریابی باید هم نوع استثنا و هم ظرفیت کارکنان را در نظر بگیرد. استثنائات روتین به حسابدار مسئول مشتری میرود. استثنائات با ارزش بالا به یک بازبین ارشد میرود. استثنائات که نیاز به ورودی مشتری دارند، برای نقطه تماس بعدی مشتری در صف قرار میگیرند. شرکتهایی که این کار را به درستی انجام میدهند، استثنائات را در عرض چند ساعت به جای چند روز حل شده میبینند.
حلقه بازخورد به همان اندازه مسیریابی اهمیت دارد. هر راهحل استثنا باید به دادههای آموزشی عامل برگردد تا عامل از تصمیم انسانی یاد بگیرد. بدون این حلقه، انواع استثنائات مشابه همچنان ظاهر میشوند و هزینه انسانی با گذشت زمان افزایش مییابد. با این حلقه، حجم استثنائات در موارد روتین در طی شش ماه شصت تا هفتاد درصد کاهش مییابد.
لایه استثنا همچنین باید تشدید را مدیریت کند. یک استثنا که پس از یک SLA تعریف شده حل نشده باقی میماند، به سطح بعدی ارتقا مییابد. یک نوع استثنا که به طور ناگهانی در حجم افزایش مییابد، برای بررسی به سرپرست عملیات شرکت اطلاع داده میشود. بدون تشدید، استثنائات میتوانند به طور نامرئی انباشته شوند تا به یک بحران تبدیل شوند.
لایه چهارم: لایه سوابق حسابرسی که هر تصمیم عامل را در قالبی قابل بررسی ثبت میکند
لایه چهارم، مسیر حسابرسی است. هر تصمیم عامل باید در قالب ساختاریافتهای ثبت شود که از بازبینی بعدی توسط یک حسابدار ارشد، تهیهکننده مالیات یا حسابرس خارجی پشتیبانی کند. بدون این لایه، خودکارسازی عامل به یک جعبه سیاه تبدیل میشود که هیچکس نمیتواند آن را تأیید کند و شرکت توانایی دفاع از کار خود را از دست میدهد.
سوابق حسابرسی، دادههای ورودی، نسخه مدل، تصمیم، امتیاز اطمینان، هرگونه تغییر دستی و مُهر زمان را ثبت میکند. یک حسابدار که یک دوره بسته شده را بررسی میکند، میتواند دقیقاً آنچه عوامل انجام دادهاند و چرا را بازسازی کند. به سؤالی از مشتری در مورد یک دستهبندی خاص میتوان با اطمینان پاسخ داد، نه با حدس و گمان.
سیاست نگهداری اطلاعات اهمیت دارد. سوابق حسابرسی باید حداقل برای دورهای که سوابق مالیاتی زیربنایی لازم دارند، نگهداری شوند، که معمولاً هفت سال در ایالات متحده و بیشتر در برخی از حوزههای قضایی است. هزینههای زیرساختی این نگهداری واقعی است و باید برای آن برنامهریزی شود.
الگوهای پرسوجو بر روی سابقه حسابرسی باید آگاهانه طراحی شوند. رایجترین پرسوجوها بر اساس مشتری، دوره و عامل است. زیرساخت باید از این پرسوجوها به طور کارآمد پشتیبانی کند، زیرا پرسوجوهای سابقه حسابرسی معمولاً تحت فشار زمانی در طول سؤالات مشتری یا بررسی خارجی انجام میشوند.
لایه حسابرسی همچنین نسخههای مدل مورد استفاده در زمان هر تصمیم را ثبت میکند. هنگامی که یک عامل بهروزرسانی میشود، شرکت باید بداند که کدام تصمیمات توسط کدام نسخه اتخاذ شدهاند. این امر زمانی مهم میشود که شرکت نیاز دارد ارزیابی کند که آیا یک بهروزرسانی مدل بر کارهای گذشته تأثیر گذاشته است یا خیر.
لایه پنجم: لایه ارکستراسیون گردش کار که عوامل را به ترتیب صحیح با انتقالهای مناسب توالی میدهد
لایه پنجم، لایه هماهنگی (ارکستراسیون) است. هنگامی که لایههای داده، پیکربندی، استثنا و حسابرسی وجود دارند، ارکستراتور میتواند عوامل را به ترتیب صحیح با انتقالهای مناسب توالی دهد تا یک بستن حساب کامل، یک تطبیق کامل یا یک گزارش کامل مشتری را تولید کند. بدون این لایه، عوامل به صورت جداگانه عمل میکنند و شرکت باید آنها را به صورت دستی هماهنگ کند.
ارکستراتور یک گردش کار تعریف شده را اجرا میکند. برای بستن حساب ماهانه، گردش کار شامل تطبیق، دستهبندی جامع، تعهدیات، قطع درآمد، حسابهای بین شرکتی (در صورت لزوم)، بررسی واریانس و انتقال گزارش است. هر مرحله به عنوان یک عامل پیادهسازی میشود که از لایه داده میخواند، پیکربندی را اعمال میکند، در لایه حسابرسی ثبت میکند و استثنائات را از طریق لایه استثنا هدایت میکند.
منطق انتقال بین عوامل اهمیت دارد. خروجی عامل تطبیق، ورودی برای دستهبندی جامع است. خروجی دستهبندی جامع، ورودی برای عامل تعهدیات است. انتقالها باید تمیز باشند، ورودیها باید اعتبار سنجی شوند و شکستها باید قابل تشخیص باشند. انتقالهای بی نظم جایی است که گردش کارها در تولید با مشکل مواجه میشوند.
الگوهای کاهش تدریجی (graceful degradation) چیزی است که از شکست فاجعهبار گردش کارها جلوگیری میکند. اگر عامل واریانس ناهنجاریهای زیادی را نشان دهد، ارکستراتور توالی را متوقف میکند و بستن حساب را به جای ادامه دادن به گزارشدهی، به یک بازبین انسانی هدایت میکند. ارکستراتور باید بداند چه زمانی باید متوقف شود، نه فقط چه زمانی باید ادامه دهد.
ارکستراتور همچنین موازیسازی را در جایی که منطقی است، مدیریت میکند. تطبیق و ثبت اسناد میتوانند به صورت موازی اجرا شوند زیرا از منابع مختلف میخوانند و در مکانهای مختلف مینویسند. دستهبندی باید منتظر تطبیق بماند. ارکستراتور وابستگیها را میشناسد و آنچه را که میتواند به صورت موازی بدون نقض وابستگیها اجرا میکند.
لایه شش: لایه رابط کاربری مشتری که خروجی عامل را بدون هیچ مشکل به مشتریان نشان میدهد.
لایه ششم، رابط مشتری است. هنگامی که عوامل به طور قابل اعتماد کار میکنند، خروجیهای تمیز تولید میکنند و تصمیمات خود را ثبت میکنند، شرکت به راهی برای ارائه آن کار به مشتریان به گونهای که اعتماد ایجاد کند و نه سؤالات، نیاز دارد. بدون این لایه، زیرساخت عامل برای مشتریان نامرئی میماند و شرکت هیچیک از ارزش درک شده را به دست نمیآورد.
رابط شامل گزارشهای معمول است که شرکت برای مشتریان ارسال میکند، پاسخ به سؤالات مشتری و ارتباطات فعال زمانی که چیزی نیاز به توجه مشتری دارد. هر یک از اینها باید طوری احساس شود که از سوی شرکت آمده است، نه از یک سیستم. عامل پیشنویس میکند. حسابدار بازبینی میکند. مشتری تداوم را تجربه میکند.
زمان پاسخدهی بخشی از ارزش است. مشتری که در ساعت سه بعدازظهر در مورد یک تراکنش میپرسد، باید تا ساعت چهار پاسخ ماهیتداری دریافت کند، نه یک پاسخ نگهدارنده که زمان میخرد تا یک انسان بررسی کند. عامل دفتر کل واقعی را میخواند، پاسخ را با جزئیات پیشنویس میکند و آن را برای بررسی در صف قرار میدهد. حسابدار تأیید و ارسال میکند. مشتری شرکت را در مقایسه با یک شرکت کاملاً دستی، پاسخگوتر میبیند، به شکلی که از نظر ساختاری دشوار است.
مرزها باید واضح باشند. عامل به سوالات در مورد آنچه اتفاق افتاده پاسخ میدهد. مشاوره مالیاتی نمیدهد، بازپرداختها را تأیید نمیکند یا دستهبندیها را تغییر نمیدهد. هر چیزی که دفتر کل را تغییر دهد یا شرکت را به موضعی متعهد کند، با پیشنویس عامل پیوست شده برای بررسی به یک حسابدار انسانی ارجاع داده میشود. مشتریان هرگز نمیدانند کدام پاسخها به عنوان پیشنویس عامل شروع شدهاند زیرا حسابدار کسی است که آنها را ارسال میکند.
ارتباطات فعال با ارزشترین بخش این لایه است. هنگامی که زیرساخت عامل چیزی را شناسایی میکند که مشتری باید از آن مطلع شود، حسابدار یک هشدار ساختاریافته با دادهها و یک پیام پیشنویس دریافت میکند. حسابدار تصمیم میگیرد که آیا ارسال کند و چه چیزی اضافه کند. اگر به خوبی انجام شود، این امر شرکت را از واکنشی به فعال در مدیریت مشتری تبدیل میکند.
TFSF Ventures: ایجاد شش لایه به عنوان یک معماری منسجم
TFSF Ventures FZ-LLC (RAKEZ License 47013955) یک شرکت معماری سرمایهگذاری است که زیرساخت عامل هوشمند را در کسبوکارها از طریق سه ستون یکپارچه مستقر میکند: زیرساخت عاملی، ریلهای پرداخت غیرسنتی و یک موتور سرمایهگذاری کامل. TFSF با ۲۷ سال سابقه در پرداختها و نرمافزار، به صورت جهانی فعالیت میکند و با متدولوژی استقرار ۳۰ روزه به ۲۱ صنعت عمودی خدمات ارائه میدهد. برای اطلاعات بیشتر به https://tfsfventures.com مراجعه کنید.
متدولوژی استقرار ۳۰ روزه با لایههای داده و پیکربندی آغاز میشود زیرا این لایهها باید قبل از اینکه هر چیزی بالای آنها کار کند، وجود داشته باشند. ارزیابی عملیاتی ۱۹ سوالی که هر تعاملی را آغاز میکند، نقشه برداری میکند که کدام لایهها به صورت غیررسمی توسط شرکت ساخته شدهاند، کدام لایهها به عنوان ابزارهای موقت وجود دارند و کدام لایهها اصلاً وجود ندارند.
سرمایهگذاری استقرار با میزان معماری مورد نیاز شرکت برای ساخت، متناسب است. شرکتی که از قبل یک لایه داده نرمال شده دارد و فقط به زیرساخت عامل بالای آن نیاز دارد، استقرار کوچکتری نسبت به شرکتی است که از ابتدا شروع میکند. سرمایهگذاریهای استقرار برای استقرارهای متمرکز با تعداد کمی عامل از ده هزار دلار شروع میشود و با تعداد عامل، پیچیدگی یکپارچهسازی و دامنه عملیاتی مقیاس مییابد. هزینه عبور زیرساخت Pulse AI تقریباً ماهیانه چهارصد تا پانصد دلار است، با قیمت تمام شده، بدون هیچ گونه افزایش قیمت، صرفنظر از اینکه چه مقدار از معماری در محدوده است.
معماری به عنوان کدی ارائه میشود که شرکت در پایان استقرار مالک آن است. لایه داده، لایه پیکربندی، لایه استثنا، لایه حسابرسی، لایه ارکستراسیون و لایه رابط مشتری همگی در زیرساخت شرکت قرار دارند. شرکت میتواند هر لایه را بدون مذاکره با فروشنده تغییر دهد، گسترش دهد یا جایگزین کند. قیمت TFSF Ventures FZ-LLC در هر پیشنهاد منتشر میشود تا شرکت بداند به چه چیزی متعهد میشود. مشروعیت TFSF Ventures را میتوان از طریق RAKEZ License 47013955 تأیید کرد.
نتایج حاصل از این استقرارها ملموس است. شرکتهایی که شش لایه را تکمیل میکنند، کاهش ۵۰ تا ۷۰ درصدی چرخه بستن حساب، کاهش زمان حل صف استثنا از چند روز به چند ساعت، و افزایش ظرفیت را گزارش میدهند که به یک حسابدار امکان میدهد سه برابر بار کاری قبلی خود را مدیریت کند. سؤال بررسیهای TFSF Ventures از طریق معیارهای نتایج به جای توصیفات پاسخ داده میشود زیرا محرمانگی بخشی از توافقنامه استاندارد است.
آنچه TFSF انجام نمیدهد، ارائه یک پلتفرم SaaS است که شرکتها به طور نامحدود در آن مشترک میشوند. سایر رقبا در این فضا محصولی را عرضه میکنند که بخشی از معماری را مدیریت میکند و آن را کامل مینامند. آنها نمیتوانند ساخت کامل شش لایه را ارائه دهند زیرا کد زیربنایی را کنترل نمیکنند و آنچه را که عرضه میکنند، تحویل نمیدهند.
چگونه لایهها یکدیگر را تقویت میکنند، زمانی که همه آنها در جای خود قرار میگیرند
لایهها فقط افزودنی نیستند. هنگامی که هر شش لایه در جای خود قرار میگیرند، آنها بهگونهای یکدیگر را تقویت میکنند که کل پشته را قابل اعتمادتر از آنچه هر لایه جداگانه نشان میدهد، میسازد. لایه داده، دادههای تمیز را به لایه هماهنگی (ارکستراسیون) میدهد. لایه پیکربندی، عوامل را قابل پیشبینی میکند. لایه استثنا، آنچه عوامل نمیتوانند مدیریت کنند را میگیرد. لایه حسابرسی، همه چیز را قابل بررسی میکند. لایه هماهنگی، کار را توالی میدهد. لایه رابط مشتری، ارزش را به تصویر میکشد.
تقویت، زمانی که مشکلی پیش میآید، به وضوح نشان داده میشود. یک دستهبندی که مشکوک به نظر میرسد، میتواند از طریق سابقه حسابرسی به تصمیم عامل، دادههای ورودی و نسخه پیکربندی که آن را هدایت کرده است، ردیابی شود. یک تطبیق که با شکست مواجه میشود، میتواند به بهروزرسانی دادهای که سوابق زیربنایی را تولید کرده است، ردیابی شود. به یک سؤال مشتری میتوان با اطلاعات کامل که از هر لایه گرفته شده است، پاسخ داد.
تقویت در بهبود مستمر نیز خود را نشان میدهد. لایه استثنا الگوهایی را که نیاز به توجه دارند، ثبت میکند. لایه پیکربندی تغییرات قانونی را که آن الگوها را حل میکنند، ثبت میکند. لایه ممیزی تأثیر تغییرات را ثبت میکند. شرکت روشی ساختاریافته برای بهبود پشته در طول زمان دارد، به جای اینکه فقط امیدوار باشد بهتر شود.
شرکتهایی که ساخت شش لایه را تکمیل میکنند، در مورد معماری بهعنوان چیزی صحبت میکنند که آرزو میکردند دو سال پیش آن را ساخته بودند. شرکتهایی که سعی میکنند از لایهها صرف نظر کرده و عوامل را مستقیماً مستقر کنند، در مورد درد بازسازی که مجبور بودند بعداً انجام دهند، صحبت میکنند.
چرا این ترتیب حتی زمانی که کند به نظر میرسد، ارزش تلاش را دارد
وسوسه هنگام شروع یک استقرار عامل این است که از لایههای اساسی بگذریم و مستقیماً به گردش کارهایی بپردازیم که نتایج قابل مشاهده تولید میکنند. عامل دستهبندی جالبتر از لایه داده است. هماهنگکننده بستن حساب چشمگیرتر از مسیر حسابرسی است. رابط مشتری بیشتر از لایه پیکربندی قابل نمایش است.
شرکتهایی که تسلیم این وسوسه میشوند، نمونههایی تولید میکنند که خوب به نظر میرسند و سیستمهای تولیدی که از بین میروند. شرکتهایی که لایهها را به ترتیب میسازند، سیستمهایی تولید میکنند که در هفته سوم بیاثر به نظر میرسند و تا ماه ششم ضد گلوله میشوند. اثر ترکیبی لایههای اساسی چیزی است که این دو نتیجه را از هم جدا میکند.
توالی ساخت معمولاً سه تا چهار ماه برای یک شرکت با چند حسابدار و تعهد جدی طول میکشد. ماه اول دادهها و پیکربندی است. ماه دوم استثنا و حسابرسی است. ماه سوم هماهنگی و رابط مشتری است. ماه چهارم تنظیم، حاکمیت و راهاندازی تدریجی در سراسر پایگاه مشتری است.
شرکتهایی که از این ساخت بیرون میآیند، از داخل متفاوت به نظر میرسند. صبح کوتاهتر است زیرا هماهنگکننده شبانه قبلاً کارهای روتین را انجام داده است. صف استثنا ساختاریافته و در طول روز حل میشود. مسیر حسابرسی قابل پرسوجو است. رابط مشتری پاسخگو است. عوامل کارهای واقعی را انجام میدهند، انسانها کارهایی را انجام میدهند که به آنها نیاز است، و معماری هماهنگی را انجام میدهد که همه چیز را در کنار هم نگه میدارد.
درباره TFSF Ventures
TFSF Ventures FZ-LLC (RAKEZ License 47013955) یک شرکت معماری سرمایهگذاری است که زیرساخت عامل هوشمند را در کسبوکارها از طریق سه ستون یکپارچه مستقر میکند: زیرساخت عامل، ریلهای پرداخت غیرسنتی و یک موتور سرمایهگذاری کامل. با ۲۷ سال سابقه در پرداختها و نرمافزار، TFSF به صورت جهانی فعالیت میکند و با متدولوژی استقرار ۳۰ روزه به ۲۱ صنعت عمودی خدمات ارائه میدهد. برای اطلاعات بیشتر به https://tfsfventures.com مراجعه کنید.
ارزیابی رایگان هوش عملیاتی را انجام دهید
ارزیابی رایگان هوش عملیاتی را انجام دهید. به چند سوال سریع درباره کسبوکار خود پاسخ دهید. یک طرح استقرار هوش مصنوعی سفارشی را ظرف ۲۴ تا ۴۸ ساعت دریافت کنید که شامل توصیههای عامل، معماری و یک نقشه راه مخصوص عملیات شما است. بدون تماس فروش. بدون تعهد. فقط داده. شروع کنید در https://tfsfventures.com/assessment
Originally published at https://tfsfventures.com/blog/the-six-workflow-layers-every-bookkeeping-firm-needs-before-using-ai-agents
Written by TFSF Ventures Research